Dzielnica Cesarska

Dzielnica Cesarska powstała w Poznaniu w czasach zaboru pruskiego. Budynki przetrwały do naszych czasów, stanowiąc najważniejsze zabytki ulicy Święty Marcin. Dzielnicę Cesarską zaczęto budować, gdy powstał zamek cesarsko-królewski. Należało dać mu odpowiednią oprawę. Zamek kojarzyć miał się monumentalnością i starodawnością, choć powstał stosunkowo niedawno. Mimo wysokich funduszy przeznaczonych na jego budowę pełnił przede wszystkim funkcję symboliczną. Miał sugerować odwieczną przynależność Poznania do Niemiec, jego prawdziwą germańskość. Nie mieszkał w nigdy cesarz, jednak budowla miała stanowić najdalej wysunięty punkt niemiecki na wschód. Obiekty zostały zaprojektowane przez najwybitniejszych specjalistów europejskich i do dziś budzą szacunek. Zostały one postawione celowo w różnych stylach architektonicznych nawiązujących do przeszłości. Tuż przy zamku znajduje się Collegium Maius, w którym mieściło się dawniej biuro Komisji Likwidacyjnej. Między oboma obiektami znajduje się mały park, do którego dawniej nie miał wejścia nikt z zewnątrz, dziś może tam przejść się każdy. Na dziedzińcu znajdują się modernistyczne rzeźby, a także dzieła Magdaleny Abakanowicz. Tuż przy Collegium Maius widnieje mały, neogotycki kościół Najświętszego Zbawiciela. Do innych obiektów zaliczają się budynki przynależne obecnie do uniwersytetów, a więc Collegium Iuridicum, Collegium Minus, Akademia Muzyczna. Do obiektów zalicza się też Niemiecki Bank Listów Zastawnych, budynek poczty i Instytut Higieny. Dzielnica Cesarska sprawiła, że Poznań posiadał w tamtych czasach jedną z najbardziej zmodernizowanych infrastruktur miejskich w Europie.